บทที่ 63 ฉันจะไม่หย่ากับเขา

เมื่อเสียงผู้คนภายนอกเงียบลง ฉันกับณัฐพลก็เดินตามกันออกมาจากห้องด้านใน มองดูแผ่นหลังอันกว้างใหญ่ของเขาแล้ว ในใจฉันรู้สึกปั่นป่วนบอกไม่ถูก กำลังจะกลับไปที่ศาลาพักศพ ธเนษฐก็เรียกฉันไว้ ณัฐพลได้ยินเสียงของธเนษฐเช่นกัน จึงหันกลับมา ธเนษฐมองหน้าณัฐพลแล้วจ้องเขม็งด้วยสายตาเกรี้ยวกราด "พี่ณัฐพล ผมมีเรื่องจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ